MOON

Duncan Jones, de zoon van popicoon en sporadisch acteur David Bowie, blikte met de psychologische genrefilm Moon zijn regiedebuut in. Hiervoor baseerde hij zich stilistisch en inhoudelijk op de sciencefictionstroming van eind de jaren zestig tot eind de jaren zeventig. Dat vertaalt zich in een hardcore benadering van het genre zoals we die de jongste jaren nog maar zelden in de bioscoop te zien krijgen. Danny Boyle's Sunshine (2007) vertoont tal van raakvlakken (referenties naar 2001: A Space Odyssey en Silent Running), maar Moon is veel ingetogener, minder direct, intimistischer en op die manier ook een stuk persoonlijker. Sam Rockwell speelt astronaut Sam Bell die op zijn dooie eentje een mijnstation op de maan bemant. Zijn driejarige contract met het in mijnbouw en energie gespecialiseerde conglomeraat op Aarde loopt bijna ten einde en hij staat op het punt om eindelijk naar vrouw en dochter terug te keren. Mentaal gaat het niet zo best met Sam. De lange afzondering en het gebrek aan enig menselijk contact - hij converseert slechts met de gerobotiseerde ruimtestationhulp GERTY (op schitterende wijze van monotone stem voorzien door Kevin Spacey) en bekijkt videoboodschappen van zijn gezin - hebben zijn realiteitszin behoorlijk aangetast. Hij lijdt aan waanvoorstellingen en is ook lichamelijk tot een wrak aan het degraderen. Moon toont ons een debuterende regisseur die qua stijl, inhoud en beeldregie over heel wat veelbelovend talent beschikt.

Met: Sam Rockwell, Kevin Spacey, Dominique Mc Elligott, e.a.

MOON werd vertoond in:

• Euroscoop, Lanaken: donderdag 6 mei 2010 om 20.15 uur